Woj. wielkopolskie - Polskie Lasy

Puszcza Notecka stanowi wielki kompleks leśny w Kotlinie Gorzowskiej ok. 135 tys. ha, porastający wydmowy obszar międzyrzecza warciańsko-noteckiego, ciągnąc się na długości ponad 100 km od Santoka i Skwierzyny na zachód po Oborniki i Rogoźno na wschodzie przy średniej szerokości 20 km. Krajobraz puszczy urozmaicają potężne wały wydm, które tworzą labirynt dolin i pagórków. Wysokość wydm wynosi średnio ok. 20 m, często jednak przekracza 30 m, a największą wysokość osiąga na Wielkiej Sowie – 42 m wysokości względnej i 93 m n.p.m. Centrum Puszczy to tereny ubogie w wodę, natomiast na pograniczu, nad Wartą i Notecią, zgrupowały się jeziora rynnowe stanowiące urozmaicenie, tzw. akcent w "morzu piasków". Drzewostan w puszczy pochodzi w zdecydowanej większości ze sztucznych nasadzeń zapoczątkowanych na dużą skalę w II poł. XIX w. Podstawową część stanowią jednolite co do gatunku i wieku ok. 70-letnie drzewostany sosnowe, miejscami z nikłą domieszką brzozy pokrywając ubogie obszary sandrów i wydm, zasadzone po inwazji motyla strzygoni choinówki, która zniszczyła puszczę w latach 1922-24. Ocalałe resztki starszego lasu, ok. 120-130 letniego, znajdują się m. in. w rezerwacie Cegliniec. Za najstarsze drzewo puszczy uchodzi dąb Józef rosnący w Marianówku (w pobliżu Sierakowa).

Puszcza Bieniszewska - kompleks leśny w powiecie konińskim w gminie Kazimierz Biskupi.
Drzewostan puszczy jest lasem mieszanym.
Na jej obszarze wydzielono cztery rezerwaty przyrody:

Bielizna koronkowa - optymalizacja - sprężarki - projekty domów jednorodzinnych - kolonie - producent opakowań - Gry Dla Dzieci - zimowiska 2010 Kosiarki rotacyjne \| Sieci radiowe
POLSKIE LASY
polskie lasy / obszary leśne / woj. wielkopolskie
Województwo wielkopolskie Puszcza Notecka stanowi wielki kompleks leśny w Kotlinie Gorzowskiej ok. 135 tys. ha, porastający wydmowy obszar międzyrzecza warciańsko-noteckiego, ciągnąc się na długości ponad 100 km od Santoka i Skwierzyny na zachód po Oborniki i Rogoźno na wschodzie przy średniej szerokości 20 km. Krajobraz puszczy urozmaicają potężne wały wydm, które tworzą labirynt dolin i pagórków. Wysokość wydm wynosi średnio ok. 20 m, często jednak przekracza 30 m, a największą wysokość osiąga na Wielkiej Sowie – 42 m wysokości względnej i 93 m n.p.m. Centrum Puszczy to tereny ubogie w wodę, natomiast na pograniczu, nad Wartą i Notecią, zgrupowały się jeziora rynnowe stanowiące urozmaicenie, tzw. akcent w "morzu piasków". Drzewostan w puszczy pochodzi w zdecydowanej większości ze sztucznych nasadzeń zapoczątkowanych na dużą skalę w II poł. XIX w. Podstawową część stanowią jednolite co do gatunku i wieku ok. 70-letnie drzewostany sosnowe, miejscami z nikłą domieszką brzozy pokrywając ubogie obszary sandrów i wydm, zasadzone po inwazji motyla strzygoni choinówki, która zniszczyła puszczę w latach 1922-24. Ocalałe resztki starszego lasu, ok. 120-130 letniego, znajdują się m. in. w rezerwacie Cegliniec. Za najstarsze drzewo puszczy uchodzi dąb Józef rosnący w Marianówku (w pobliżu Sierakowa). Puszcza Bieniszewska - kompleks leśny w powiecie konińskim w gminie Kazimierz Biskupi. Drzewostan puszczy jest lasem mieszanym. Na jej obszarze wydzielono cztery rezerwaty przyrody: Rezerwat przyrody Mielno Rezerwat przyrody Bieniszew Rezerwat przyrody Pustelnik Rezerwat przyrody Sokółki Podzielona jest na dwa leśnictwa - Głodów na zachodzie i Bieniszew od wschodu. W puszczy znajduje się klasztor kamedułów. Obszar wpisany do obszarów chronionych Natura 2000.	Choroby lasu Obszary leśne Woj. dolnośląskie Woj. kujawsko-pomorskie Woj. łódzkie Woj. lubelskie Woj. lubuskie Woj. małopolskie Woj. mazowieckie Woj. opolskie Woj. podkarpackie Woj. podlaskie Woj. pomorskie Woj. śląskie Woj. świętokrzyskie Woj. warmińsko-mazurskie Woj. wielkopolskie Woj. zachodniopomorskie Pożary lasów O Nas Systematyka lasów Certyfikacja lasów Drewno - surowiec idealny Funkcje lasu Gospodarka leśna Martwe drewno Ochrona lasów Pomniki przyrody Struktura lasów Szkółki leśne
Polityka Prywatnosci \| Woj. wielkopolskie

Województwo wielkopolskie